blog

Een retraite in een klooster

Leven in de 21e eeuw

Nog nooit hebben we zoveel kennis tot ons kunnen nemen als in de 21e eeuw. Via kranten, TV en sociale media komt het nieuws van over de hele wereld naar ons toe. Begrijp me wel; dit is op zich niet verkeerd. Het kennis nemen van wat er gaande is leidt tot een bewuster leven. Maar we moeten er tegelijkertijd voor oppassen onszelf niet te verliezen in alle berichtgeving over rampspoed, oorlogen en ander slecht nieuws. Het is ook belangrijk op tijd weer naar binnen te keren, ons af te stemmen op onszelf en wat echt belangrijk voor ons is. En ook ‘gewoon’ genieten van de kleine dingen….!

Jezelf terugtrekken

Nederlandse woord ‘retraite’ komt van het Franse woord ‘retraiter’ = terugtrekken. Even afstand nemen van alles, jezelf weer opladen, afstemmen op wat echt belangrijk voor je is. Gezien de belangstelling voor retraites kun je gerust stellen dat veel mensen hier behoefte aan hebben. Kerken lopen leeg, maar mensen hebben wel degelijk behoefte aan zingeving en stilte. Kloosters hebben dit van oudsher in zich. Contemplatieve ordes leven al sinds eeuwen teruggetrokken van de wereld om zich af te stemmen op gebed, stilte en op God, maar natuurlijk ook op zichzelf (naar binnen kijken) en de medemens. Uiteindelijk gaat het er in het pure Christendom om wie we zijn als mensen met elkaar, de liefde.

Het kloosterleven

In bijna alle westerse, Christelijke, kloosters wordt geleefd volgens de leefregels van de heilige Benedictus, een geestelijke die leefde van 480 tot 547. Hij wordt beschouwd als de vader van het kloosterleven in de Latijnse kerk. De regels van Benedictus zijn een belangrijk uitgangspunt voor het kloosterleven. Ze gaan over het gemeenschappelijk delen van bezittingen, over hoe te leven in […]

Door |februari 1st, 2019|blog|0 Reacties|

Hoe om te gaan met een burn-out : Ga terug naar de bron

Steeds meer mensen hebben last van een burn-out of voelen zichzelf ‘afglijden’ richting een burn-out.
Maar wat is een burn-out en wat veroorzaakt nu eigenlijk precies een burn-out. En belangrijker: hoe kunnen we het voorkomen?

Wanneer we geboren worden zijn we open en vrij naar de buitenwereld toe. Maar tijdens het proces van opgroeien maken we van alles mee. Sommige gebeurtenissen hebben een kleine impact, andere een grote. Hoe dan ook; bij gebeurtenissen die we als pijnlijk ervaren besluiten we, vaak onbewust, ons voortaan op een bepaalde wijze te gedragen. Dit om te voorkomen dat we zo’n pijnlijke ervaring nogmaals hebben.

Voorbeelden: je bent 4 jaar, nietsvermoedend en je doet iets uitdagends waarna je ouders (vanuit hun bezorgdheid) zeer heftig op je reageren. Je besluit; ik moet op m’n hoede zijn, ik ga voortaan eerst heel goed aftasten of het wel ok gevonden wordt wat ik doe. En voortaan ben je op je hoede en je zoekt overal de goedkeuring.
Ander voorbeeld; je bent 15 en doet mee aan een activiteit en bent in het volste vertrouwen dat dit goed begeleid wordt. Maar er gebeurt iets waardoor je je absoluut niet veilig voelt (fysiek ofwel psychisch/emotioneel). Je beseft; dit is totaal niet vakkundig begeleid, dit is (levens)gevaarlijk. Je besluit: ik vertrouw niemand meer, ik doe het voortaan zelf, dan heb ik alles onder controle!
Nog een voorbeeld: je bent 9 jaar en je krijgt keer op keer te horen dat je je best niet doet op school. En dat mensen hun uiterste best doen jou te helpen maar dat het toch niks wordt. Je besluit: ik ga ontzettend hard mijn best doen en ik laat iedereen zien dat ik het wel kan! En je gaat jezelf keer op keer […]

Door |augustus 26th, 2018|blog|1 Reactie|

Ontmoeting met zuster Wendelien

Prachtig en rustig gelegen in een golvend, bosrijk landschap vlakbij Oosterbeek ligt cisterciënzer abdij Koningsoord. Een 30-tal zusters Trappistinnen verhuisden in 2009 naar deze plek omdat, door de stadsuitbreiding van Tilburg, Berkel-Enschot geen geschikte plek meer was voor een contemplatieve orde. Wandel naar Jezelf organiseert sinds 2013 retraites in dit nieuw gebouwde klooster. Stilte en gebed vormen het hart van het bestaan van de zusters.

Het loopt tegen kerst 2017 als ik zuster Wendelien ontmoet voor het interview in een van de spreekkamers van de abdij. Zij is een van de jongere zusters, een spontane vertelster. We zitten net, als ze wordt opgeroepen voor een technisch probleem: de geluidsinstallatie van de kerk hapert. Een van haar taken is zorgen dat de techniek in het klooster werkt. Ik geniet van haar zachte Vlaamse tongval.
Wie zijn je ouders en hoe was je jeugd?
‘Ik ben in 1979 geboren in het Vlaamse dorpje Hooglede vlakbij Roeselare. Mijn ouders hadden beiden veel tegenslag met hun gezondheid en mijn vader overleed toen ik 19 jaar was. Als klein kind kwam ik daarom veelvuldig in het ziekenhuis. We gingen ook vaak naar Lourdes wat ik prachtig vond. In Lourdes was ik erg onder de indruk van het samen zijn met zoveel gelijkgerichte mensen.

Wanneer voelde jij je roeping? Hoe ging dat?
In 1997 – ik was 18 – ging ik op kamers wonen in Antwerpen voor een studie tolk/vertaler Frans – Italiaans. Om af te studeren koos ik het boek “De minnaressen van Mussolini”. Vertalers kozen toen wel eens voor een verblijf in een klooster om de rust en concentratie te vinden voor het vertaalwerk. In België vond ik niets. Mijn moeder zei: “jij met jouw internetervaring, zoek maar iets in Italië”. Zo vond […]

Door |januari 5th, 2018|blog|3 Reacties|
Wordpress