Van contemplatie naar inspiratie

Leven anno 2019.

Nog nooit hebben we zoveel kennis tot ons kunnen nemen over alles wat er op de aarde gebeurt als in deze tijd. Begrijp me wel; op zich is dit niet verkeerd. Maar we moeten ervoor oppassen onszelf niet te verliezen in alle berichtgeving over rampspoed, oorlogen en ander slecht nieuws. Het is belangrijk op tijd weer naar binnen te keren, ons af te stemmen op wat ons dieper beweegt, wat echt belangrijk voor ons is. En ook ‘gewoon’ genieten van de kleine dingen….!

Jezelf terugtrekken

Het Nederlandse woord ‘retraite’ komt van het Franse woord ‘retraiter’ = terugtrekken. Even afstand nemen van alles, jezelf weer opladen, afstemmen op wat echt belangrijk voor je is. Gezien de belangstelling voor retraites kun je gerust stellen dat veel mensen hier behoefte aan hebben. Kerken lopen misschien wel leeg, maar mensen hebben wel degelijk behoefte aan zingeving en stilte. Kloosters hebben dit van oudsher in zich. Contemplatieve ordes leven al sinds eeuwen teruggetrokken van de wereld om zich af te stemmen op gebed, stilte en op God, maar natuurlijk ook op zichzelf (naar binnen kijken) en de medemens. Uiteindelijk gaat het er immers om wie we zijn als mensen met elkaar, de liefde.

Het kloosterleven

In bijna alle westerse, Christelijke, kloosters wordt geleefd volgens de leefregels van de heilige Benedictus, een geestelijke die leefde van 480 tot 547. Hij wordt beschouwd als de vader van het kloosterleven in de Latijnse kerk. De regels van Benedictus zijn een belangrijk uitgangspunt voor het kloosterleven. Ze gaan over het gemeenschappelijk delen van bezittingen, over hoe te leven in praktische zin, over het dagelijkse gebed en alles wat er aan de orde komt wanneer een groep mensen op contemplatieve wijze met elkaar samenleeft. Centraal staat het werken voor de gemeenschap en de spirituele verdieping. Deze leefregels geven een duidelijke structuur aan het kloosterleven. Juist deze structuur geeft rust zeggen de kloosterlingen. Ze hoeven over veel zaken niet meer na te denken. Die zijn al ‘geregeld’. Hierdoor hebben ze tijd voor gebed, werk en studie.

De kloosterlingen

Tijdens retraites valt het op dat juist de persoonlijke verhalen van de zusters en de broeders de deelnemers  bijzonder inspireren; hoe zij ertoe kwamen in te treden, hoe zij afstand hebben genomen van wereldse zaken, hoe zij krachtige keuzes hebben gemaakt in hun leven en uiteindelijk, op hun manier, zich inzetten voor een betere wereld.

Zo zijn er ook actieve ordes die gebed en contemplatie juist combineren met de zorg voor de medemens; van oudsher werken zij in de zorg, onderwijs of het pastoraat. De contemplatieve ordes daarentegen leefden en leven teruggetrokken van de maatschappij en wijden hun dagen aan gebed, studie en arbeid; van oudsher boekdrukkunst, iconen schilderen, kennis vergaren over geneeskrachtige planten, maar ook bierbrouwen en kaarsen maken. Zij willen veeleer door hun manier van leven een verschil maken. Hun contemplatieve leven werkt hoe dan ook door in de wereld, zo stellen zij.

Een retraite in een klooster

De grote behoefte aan rust, stilte en bezinning vandaag de dag is de kloosterlingen niet ontgaan. Steeds meer stellen zij hun deuren open voor mensen die zoeken naar stilte en afzondering om tot zichzelf te komen. De kloosterretraites, georganiseerd door Wandel naar Jezelf, zijn altijd een combinatie van kennismaken met het klooster, wandelen in de natuur, lichaamsoefeningen (yoga+) en meditatie. Daarnaast is er de mogelijkheid van een persoonlijk gesprek. Voor de een is het deelnemen aan de gebedsdiensten belangrijk, voor de ander juist de combinatie van yoga, meditatie en wandelen. Allemaal zijn van harte welkom! Niets is verplicht, zij het dat sommige kloosters het zeer op prijs stellen dat dagelijks een of meerdere gebedsdiensten worden bijgewoond. Dit is van klooster tot klooster verschillend. Informeer naar de mogelijkheden!

Overigens: voor wie liever niet deelneemt aan een retraite in een klooster, organiseert Wandel naar Jezelf ieder jaar ook retraites op andere plekken zoals in de Volkshogeschool op Terschelling en op boerderij Aarde-Werk De Stegge te Winterswijk.